در آمریکا در سال 2007 حدود 160.390 مرگ ناشی از این سرطان گزارش شده است. سرطان ریه پنجمین سرطان پیشرو در ایران است و آمار شیوع آن به صورت پیوسته در حال افزایش بوده و هست. با وجود پیشرفت‌های مربوطه در درمان آن، تشخیص این سرطان در مراحل حیاتی و اولیه بسیار سخت است و متوسط بقا بعد از تشخیص آن حدود 5 سال برای 5 تا 10 % موارد گزارش شده است.
بر اساس تحقیق کلینیکی انجام شده در مورد یک جامعه‌ی آماری در ایران، توسط پژوهشکده‌ی بیماری‌های ریوی، شیوع این بیماری در زنان، در سنین پایین تر از مردان صورت می‌گیرد و 66.5% بیماران مبتلا به سرطان ریه، خود مصرف کننده‌ی دخانیات بوده اند واستعمال دخانیات، هم چنان مهم‌ترین عامل ایجاد سرطان ریه است. با این حال عوامل فرعی ولی مهم دیگری نیز مانند قرار گرفتن در معرض دود دخانیات ( در این تحقیق 52.7% افراد مبتلا به سرطان ریه، به هیچ عنوان مصرف کننده‌ی دخانیات نبوده اند، بلکه فقط در معرض دود تنباکوی محیطی قرار گرفته اند.)، قرار گرفتن در معرض مواد سرطان زا در محیط شغلی، آلاینده‌های محیطی، عوامل مربوط به خورد و خوراک وسوخت استفاده شده برای پخت و پز نیز می‌توانند به طور جداگانه موجب ایجاد سرطان ریه شوند. اهمیت هر کدام از این عوامل با توجه به جنسیت، کشور و منطقه تغییر می‌کند. با وجود این که شیوع سرطان ریه برای حدود 50 سال در دست تحقیق و بررسی بوده است، با این حال هنوز مسائلی مانند ارتباط سرطان ریه و آلاینده‌ها و پیشگیری از این سرطان نیاز به تحقیقات بیشتر دارد.